Ostatnia przejażdżka w kwietniu. Jakoś nie miałem koncepcji i po prostu włóczyłem się krakowskimi szlakami, zahaczając m.in. o Kopiec Kościuszki.

Wieczorna przejażdżka po Krakowie i okolicach.

Tym razem postanowiłem zrobić pierwszy dłuższy dystans nowym rowerem aby bardziej szczegółowo przetestować wszystkie mechanizmy.

Problem piszczącego hamulca został rozwiązany. Przerzutki działały bez zarzutu. Amortyzator Rock Shox Reba SL to jednak zupełnie inna klasa niż Suntour XCT, który mam w poczciwym Boulderze.

Ale tym, co bardzo szybko rzuciło mi się w oczy, była łatwość pokonywania wzniesień. Ponad trzy kilogramy, które XTC jest lżejszy od Bouldera robią jednak swoje. Na płaskiej drodze nie czuć tego tak bardzo, ale podjazdy pokonywałem o wiele łatwiej i na wyższych przełożeniach.

Reasumując. Zimowe wieczory nie poszły na marne i jestem absolutnie zadowolony z nowej zabawki. Z utęsknieniem czekam na pierwszy wolny od pracy i słoneczny dzień, aby wyruszyć gdzieś poza Kraków.

Trudno to nazwać przejażdżką. Ot kilka rund po osiedlowych uliczkach. Ale było warto, bo odkryłem przyczynę wczorajszych problemów. To nie piasta piszczała, lecz rozgrzana tylna tarcza hamulcowa ocierała o klocek. Dokonałem niezbędnej korekty i mam nadzieję, że teraz będzie już super...

Pierwsza testowa jazda nowym rowerem. Wszystko działało bez zarzutu. Tak przynajmniej myślałem przez pierwsze 3 kilometry. Potem, co jakiś czas, niezależnie od prędkości, zaczął pojawiać się pisk z okolic lewej strony tylnej piasty. Pisk przenosił się na ramę, co dodatkowo wzmacniało go. Lekkie przyhamowanie lub delikatna zmiana obciążenia powodowały, że pisk ustawał. Niestety nie wiem, co jest jego przyczyną. Hipotezy są dwie. Ocieranie tarczy hamulcowej o klocki lub łożysko piasty. Jutro nadal będę szukał przyczyny.

To chyba był pierwszy naprawdę wiosenny dzień. I w dodatku sobota! To jednak nie koniec dobrych informacji. Moje biedne palce nadal nie pozwalały na ubranie butów SPD, ale wymyśliłem specjalne "podkładki" na nagniotki, które rozwiązały problem!

Byłem więc przygotowany w 100%, plan wycieczki "spoczywał" w pamięci GPS'a, wystarczyło tylko zebrać się i ruszyć w trasę. Przemierzając Ojcowski Park Narodowy miałem wrażenie, że cała Polska wybrała się dzisiaj w to miejsce. Na szczęście po jakimś czasie zacząłem eksplorować mniej uczęszczane szlaki a drugą połowę trasy odbywałem już praktycznie samotnie. Czyli tak, jak najbardziej lubię.

Po wczorajszych pagórkach, dzisiaj była absolutna "rekreacja". Niestety tu i ówdzie było sporo błota, więc znowu zebrałem pokaźną jego kolekcję na ramie. Muszę jutro zabrać się za generalne czyszczenie roweru. Ścieżki rowerowe na pograniczu Puszczy Niepołomickiej są jeszcze puste. Łatwiej spotkać spacerowiczów niż rowerzystów.

Wrzuciłem sobie trasę do GPS'a. Starałem się poruszać drogami gruntowymi. Cóż, jakoś umknęło mojej uwadze, że po opadach deszczu drogi te będą przypominać raczej trzęsawiska niż piękne ścieżki wijące się wśród wzgórz...

Tak czy owak zaliczyłem Lednicę Górną, Tomaszkowice, Biskupice, Łazany, Sławkowice, Niżową, Dobranowice, Kozmice Małe, Pawlikowice, Sierczę, Sygneczów.

Średnia prędkość nie rzuca na kolana, ale w tych warunkach to i tak sukces. Kilka podjazdów o nachyleniu 19% i kilka poważnych zjazdów w tym jeden 23%.

Z mapy pogody wynikało, że będzie mi towarzyszył średni wiatr. Hmm... Średni to pojęcie względne ;). Jadąc wzdłuż Wisły w stronę Tyńca miałem średnią prędkość niższą niż zwykle o jakieś 10 km/h. W pewnym momencie dogoniłem innego zapaleńca, który zmagał się z wiatrem. Człowiek wykorzystał ten fakt i "przykleił" się do mojego tylnego koła. Po jakimś czasie zrobiliśmy zmianę i w ten oto sposób, wspólnymi siłami dotarliśmy do stopnia wodnego Kościuszko. Przejazd przez kładkę na drugi brzeg Wisły i nareszcie wiatr w plecy :).